Program terapii fizycznej


Po operacji stawu kolanowego

Pomimo faktu, że w dzisiejszym świecie praktykowane są mało inwazyjne zabiegi operacyjne stawu kolanowego (artroskopia), okres pooperacyjny charakteryzuje się długimi zaburzeniami ruchowymi. Okres rekonwalescencji i ostatecznego powrotu do formy trwa 3-6 miesięcy. Należy zaznaczyć, że poprawa funkcjonowania (powrót funkcji chodu, zwiększenie zakresu ruchu w stawie) następuje pod koniec pierwszego miesiąca od momentu przeprowadzenia zabiegu operacyjnego.

Cel programu: odzyskanie pełnej sprawności ruchowej stawu kolanowego, powrót do codziennej aktywności fizycznej i obciążeń.

Wskazania: następstwa artroskopii stawu kolanowego (rekonstrukcja więzadła krzyżowego, usunięcie łąkotki).

Leczenie kompleksowe: leczenie farmaceutyczne; fizjoterapia: gimnastyka lecznicza, masaż leczniczy, postizometryczna relaksacja, terapia tkanek miękkich, „zabawa stawów” (polega na spowodowaniu przez osobę drugą tzw. ruchu stawu/stawów), wibroterapia, terapia UGUL, gimnastyka PNF, ćwiczenia, które naprawiają serce, TRX trening, krioterapia; terapia falami uderzeniowymi; kinesiology taping czyli plastrowanie kinezjologiczne; przedmioty ortopedyczne.

Obserwacje i konsultacje: lekarza ortopedy i traumatologa, fizjoterapeuty.

Po operacji stawu barkowego

Straw barkowy jest odpowiedzialny za największy zakres ruchomości kończyny górnej i jest najbardziej ruchliwym stawem człowieka. Po inwazji chirurgicznej ważne jest odzyskanie ruchu stawu w pełnym zakresie. Okres rekonwalescencji i ostatecznego powrotu do formy trwa 6-9 miesięcy. Należy zaznaczyć, że po 2 miesiącach od momentu przeprowadzenia zabiegu operacyjnego funkcje ręki są wystarczające do wykonywania czynności niezbędnych w życiu codziennym.

Cel programu: odzyskanie pełnej sprawności ruchowej stawu barkowego, powrót do codziennej aktywności fizycznej i obciążeń.

Wskazania: skutki operacji chirurgicznej stawu barkowego (rekonstrukcja obrąbka stawowego, tzw. wargi stawowej, pełne odtworzenie ciągłości ścięgna, utrwalenie ułamków kości ramiennej).

Leczenie kompleksowe: leczenie farmaceutyczne; fizjoterapia: gimnastyka lecznicza, masaż leczniczy, postizometryczna relaksacja, terapia tkanek miękkich, „zabawa stawów” (polega na spowodowaniu przez osobę drugą tzw. ruchu stawu/stawów), wibroterapia, terapia UGUL, gimnastyka PNF, TRX trening, krioterapia; terapia falami uderzeniowymi; kinesiology taping czyli plastrowanie kinezjologiczne; przedmioty ortopedyczne.

Obserwacje i konsultacje: lekarza ortopedy i traumatologa, fizjoterapeuty.

W przypadku niestabilności stawu barkowego (jako skutek zwichnięcia)

Każde zwichnięcie narusza zasady mechaniki stawu (staje się on nadruchliwy). Ten fakt zwiększa ryzyko pojawienia się kolejnych zwichnięć i konieczność przeprowadzenia interwencji chirurgicznej. Zajęcia i zabiegi w Centrum w ciągu 2 miesięcy pozwalają wzmocnić staw oraz obniżyć ryzyko występowania powtórnych zwichnięć.

Cel programu: wzmocnienie stawu poprzez wzmocnienie mięśni, odnowienie prawidłowego stereotypu ruchowego oraz funkcji.

Wskazania: zwichnięcie ramienia.

Leczenie kompleksowe: fizjoterapia: gimnastyka lecznicza, masaż leczniczy, postizometryczna relaksacja, terapia tkanek miękkich, „zabawa stawów” (polega na spowodowaniu przez osobę drugą tzw. ruchu stawu/stawów), wibroterapia, , terapia UGUL, gimnastyka PNF, TRX trening, krioterapia; terapia falami uderzeniowymi; kinesiology taping czyli plastrowanie kinezjologiczne; przedmioty ortopedyczne.

Obserwacje i konsultacje: lekarza ortopedy i traumatologa, fizjoterapeuty.

Po zabiegu endoprotezowania (artroplastyki) stawu biodrowego

Proces zniszczenia stawu powoduje naruszenie funkcji kończyny oraz kształtuje nieprawidłowy wzorzec chodu.
Po wymianie zniszczonego stawu człowiek uzyskuje szansę na sprawne i swobodne poruszanie się, jednak pod warunkiem braku powikłań pooperacyjnych i usunięcia wcześniejszych zaburzeń ruchów dowolnych. Ostateczny powrót do formy trwa 3-6 miesięcy, jednak już po miesiącu od momentu zabiegu pacjent jest w stanie normalnie się poruszać.

Cel programu: wzmocnienie stawu poprzez wzmocnienie mięśni, odzyskanie prawidłowego wzorca chodu.

Wskazanie: endoprotezowanie (artroplastyka) stawu biodrowego.

Leczenie kompleksowe: leczenie farmaceutyczne; fizjoterapia: gimnastyka lecznicza, masaż leczniczy, postizometryczna relaksacja, terapia tkanek miękkich, „zabawa stawów” (polega na spowodowaniu przez osobę drugą tzw. ruchu stawu/stawów), wibroterapia, terapia UGUL, gimnastyka PNF, TRX trening, krioterapia; terapia falami uderzeniowymi; kinesiology taping czyli plastrowanie kinezjologiczne; przedmioty ortopedyczne.

Obserwacje i konsultacje: lekarza ortopedy i traumatologa, fizjoterapeuty.

W przypadku urazów kończyn

W celu stworzenia optymalnych warunków, sprzyjających gojeniu uszkodzonych kości czy tkanek miękkich stosowane są metody nieooperacyjne, polegające na unieruchomieniu (immobilizacji) kończyn przy pomocy opatrunku gipsowego czy ortezy oraz metody operacyjne, polegające na stosowaniu rozmaitych zewnętrznych i wewnętrznych narzędzi pomocniczych. Z jednej strony długotrwałe unieruchomienie ma efekt terapeutyczny, z drugiej strony, natomiast, ono negatywnie wpływa na mięśnie, więzadła i stawy, gdyż wyklucza ich z codziennej aktywności. W związku z powyższym rehabilitację należy rozpoczynać tak szybko, jak to możliwe, a po zdjęciu środków do unieruchomienia i pierwszych ruchach jej intensywność należy zwiększać. Okres rekonwalescencji, w zależności od osobliwości i charakteru urazu oraz wstępnego leczenia, trwa 1-8 miesięcy. Dzięki stosowanym przez Centrum metodom i zajęciom pacjent stopniowo odzyskuje zakres ruchów, siłę i sprawność mięśni oraz powraca do normalnego życia.

Cel programu: przywracanie maksymalnych zdolności czynnościowych uszkodzonym kończynom.

Wskazania: złamania kości, urazy tkanek miękkich.

Leczenie kompleksowe: leczenie farmaceutyczne; fizjoterapia: gimnastyka lecznicza, masaż leczniczy, postizometryczna relaksacja, terapia tkanek miękkich, „zabawa stawów” (polega na spowodowaniu przez osobę drugą tzw. ruchu stawu/stawów), wibroterapia, terapia UGUL, gimnastyka PNF, ćwiczenia, które naprawiają serce, TRX trening, krioterapia; terapia falami uderzeniowymi; kinesiology taping czyli plastrowanie kinezjologiczne; przedmioty ortopedyczne.

Obserwacje i konsultacje: lekarza ortopedy i traumatologa, fizjoterapeuty.

Po urazach sportowych

Intensywne uprawianie sportu prawie zawsze wiąże się z ryzykiem urazów. Przywracanie funkcji uszkodzonej części ciała nie jest możliwe bez rehabilitacji, gdyż przyspiesza ona powrót do treningów oraz zmniejsza prawdopodobieństwo ponownego uszkodzenia/urazu.

Cel programu: pobudzenie procesów prawidłowego gojenia i regeneracji, wzmocnienie uszkodzonego segmentu, przywracanie określonych funkcji związanych z uprawianiem sportu.

Wskazania: następstwa urazów sportowych.

Leczenie kompleksowe: leczenie farmaceutyczne; fizjoterapia: gimnastyka lecznicza, masaż leczniczy, postizometryczna relaksacja, terapia tkanek miękkich, „zabawa stawów” (polega na spowodowaniu przez osobę drugą tzw. ruchu stawu/stawów), wibroterapia, terapia UGUL, gimnastyka PNF, ćwiczenia, które naprawiają serce, TRX trening, krioterapia; terapia falami uderzeniowymi; kinesiology taping czyli plastrowanie kinezjologiczne; przedmioty ortopedyczne.

Obserwacje i konsultacje: lekarza ortopedy i traumatologa, fizjoterapeuty.

Po chorobach ośrodkowego układu nerwowego

Po przeżyciu udaru mózgu, obrażeniach, uszkodzeniach mózgu należy jak najszybciej rozpocząć fizjoterapię. Fizjoterapia powinna być rozpoczęta jeszcze na etapie leczenia pacjenta w szpitalu i przebiegać z tym procesem równolegle. Biorąc pod uwagę rodzaj i lokalizację miejsca uszkodzenia, fizjoterapeuta określa taktykę postępowania fizjoterapeutycznego. Po opuszczeniu przez pacjenta szpitala rehabilitacja fizyczna powinna posiadać pierwsze miejsce w procesie jego powrotu do zdrowia, gdyż dzięki terapii fizycznej człowiek może powrócić i reedukować utracone funkcje orgnizmu.

Cel programu: powrót i reedukacja utraconych funkcji.

Wskazania: udar mózgu krwotoczny i niedokrwienny, urazowe uszkodzenie mózgu, przebyte operacje mózgu.

Leczenie kompleksowe: fizjoterapia: gimnastyka lecznicza, masaż leczniczy, postizometryczna relaksacja, terapia mięśniowo-powięziowa, „zabawa stawów” (polega na spowodowaniu przez osobę drugą tzw. ruchu stawu/stawów), wibroterapia, terapia UGUL, gimnastyka PNF, ćwiczenia naprawiające serce, TRX trening, krioterapia, terapia SAEBO, terapia w kombinezonie ADELI; terapia falami uderzeniowymi; kinesiology taping czyli plastrowanie kinezjologiczne; przedmioty ortopedyczne.

Obserwacje i konsultacje: lekarza ortopedy i traumatologa, fizjoterapeuty.